Skocz do zawartości
Forum
Szukaj w
  • Więcej opcji...
Znajdź wyniki które...
Znajdź wyniki...
Gość Hana21

Rodzice dzieci z zespołem Aspergera

Rekomendowane odpowiedzi

Gość Biznes

Wszystko przez szczepienia. Nie chodź do lekarza który pracuje dla korporacji! Dajecie się szczepića nawet nie wiecie co jest w środku ( lekarz też nie wie). Do 3ciego roku zycia nie ma bariery krew mózg, stąd to wszystko. Te schorzenia wystepuja tylko u zaszczepionych w młodym wieku dzieci, przy słabym organizmie wyjdzie szybciej, u zdrowego trochę później. Robicie kaleki ze swoich dzieci! Szczepionka tak ale dopiero po 3 im roku życia. Lekarz prawdy ci nie powie takie czasy niestety, to jest biznes. Non stop tabletka, pracujesz tyko na jedzenie i lekarstwa, im to pasuje

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Gość Domi878

Witam mam córkę 15 lat ze stwierdzony aspergerem. Chciałabym nawiązać kontakt z kimś kto ma podobne problemy i dowiedzieć się jak sobie radzą. Jak mam reagować gdy córka mija znajomych czy sąsiadów i nie mówi dzień dobry. Tyle lat powtarzania iż należy powiedzieć i nic. Czy się złościć czy powtarzać by mówiła  czy odpuścić. Co robić ? 

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Gość Ndra

Moje dzieci z dodatkowych zajęć poza przedszkolnych tylko basen. Zwykle długo musieli być w pkolu, tam czas zorganizowany. Rytmika, zajęcia z piłką. Pozostały czas chciałam by wykorzystywali właśnie na bycie dzieckiem, bycie razem itp itd. weź pod uwagę, że to i dla Ciebie będzie zobowiązanie...(dostarczanie dziecka tam),

https://boboline.pl/ciekawe-zajecia-sportowe-dla-dzieci-jak-zachecic-malucha-do-ruchu/

Wartościowe są na pewno zajęcia sportowe.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Gość Zuzu
W dniu 2.11.2021 o 10:48, Gość Domi878 napisał:

Witam mam córkę 15 lat ze stwierdzony aspergerem. Chciałabym nawiązać kontakt z kimś kto ma podobne problemy i dowiedzieć się jak sobie radzą. Jak mam reagować gdy córka mija znajomych czy sąsiadów i nie mówi dzień dobry. Tyle lat powtarzania iż należy powiedzieć i nic. Czy się złościć czy powtarzać by mówiła  czy odpuścić. Co robić ? 

Moja córka miała zdiagnozowany autyzm w 8 klasie podstawówki. O wiele za późno, wiele rzeczy przepadło. Dziwnie się często ubiera o zachowaniu nie mówię. Pewna mądra psycholog zapytała czy ona krzywdzi tym kogoś czy to ma naprawdę znaczenie. Ona nie ma z tym problemu niczym tego nie krzywdzi daj jej spokój skup się na tym co naprawdę ważne, na jej lękach i potrzebach

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Gość Dorosły z AS

Jako ciekawostkę powiem, że miałem okazję spotkać dorosłą osobę z Aspergerem. Słyszałem że takie osoby mogą przejawiać tak zwane obsesyjne zainteresowania. Wydaje się to faktem po tym co zaobserwowałem u tej osoby. Obsesyjna potrzeba robienia zdjęć. Widzi pajeczynę na suficie cyka zdjęcie. Kolejno dziwna klamka w drzwiach - zdjecie. Następnie ma zwyczaj wyjmowania notatnika i notowania co ktoś powiedział ale notuje tylko wybrane cytaty. Widocznie te bardziej interesujące. Tych zeszytów ma już kilkanaście. Czy ktoś się spotkał z podobnymi objawami u dorosłego "Aspergerowca"?

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Gość Klaudia90

Ja też podziwiam za wytrwałość ale uważam, że pomocy trzeba szukać u specjalistów, a nie na forum. Syn mojej koleżanki od pewnego czasu chodzi na terapię do Pracowni Diagnozy i Terapii Dziecka: https://www.gborkowski.pl/ w Lublinie i widać u niego bardzo duże postępy. Niestety nic więcej na ten temat nie wiem, ale myślę, że personel ośrodka będzie w stanie udzielić Ci wszystkich informacji.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Gość Rafał

Witajcie, mój syn ma 12 lat. Zdiagnozowano u niego zespół Aspergera. Przy tym jeszcze jest buntowniczy i agresywny w stosunku do nas. Od jakiegoś czasu dostaje tabletki wyciszające aby w szkole było ok. I tak jest, jest w miarę wyciszony. Ale wieczory oraz poranki to gehenna. Wyzywa wszystkich, szczególnie nas, krzyczy, nie da sobie nic wytłumaczyć. I tak jest codziennie. Chodzimy już na terapię, odwiedzamy specjalistów ale to średnio działa. Na terapii jest grzeczny, a w domu znowu to samo. Szukam rodziców z podobnym problemem na wymianę doświadczeń. Może pomożecie co robić bo to już zmierza do rozwodu gdyż jego zachowanie przekłada się na moje relacje z żoną.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Gość Patka

Witajcie dzisiaj otrzymałam diagnozę syna ZA ogólnie jestem sama w psychicznej rozsypce, załamana,zła,bezsilna. Mój świat się zatrzymał,jestem w punkcie wyjścia,nie wiem od czego zacząć... Jak Wy radzicie sobie z obsesjami waszych dzieci,bo u nas to już tak przybrało na sile,że nawet na chwilę nie da się zmienić tematu,tzn próbuje ale bez skutku. Jak to ograniczyć?Macie jakieś sposoby. 

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Gość Anna

Witam mam 26 lat jestem as i chetnie doradze mam curki dwie jedna 3 lata druga 10 mies zapraszamm do kontaktu 518108650 pozdrawiam

 

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Gość Adrianna90

Mój syn chodzi na terapię integracji sensorycznej do ośrodka http://balance-integracjasensoryczna.pl/integracja-sensoryczna w Szczecinie. Otrzymuje tam specjalistyczną pomoc, dzięki której jego rozwój przebiega o wiele sprawniej. Jestem bardzo zadowolona z postępów mojego dziecka, dlatego szczerze mogę polecić Wam to miejsce.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Gość ROmek
W dniu 2.06.2013 o 16:14, Gość Aneta mama Janka napisał:

Szukam kontaktu z rodzicami nastolatków z ZA...

 

I jak Wam idzie? My pracowaliśmy z panią Dagną Ślepowrońską z Psychologgii. Bardzo fajna terapeutka z doświadczeniem w edukowaniu i wspieraniu rodziców dzieci autystycznych. Nauczyliśmy się od niej bardzo dużo na temat odnajdywania się w sytuacjach konfliktowych i kryzysach. To może mało skromne, ale mam wrażenie, że jesteśmy teraz dzięki temu lepszymi rodzicami.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Gość Madziula

Dzień dobry

Mam synka u którego jest podejrzenie ZA , Jesteś w trakcie badań, szukam Mam z Tczewa, lub Starogardu Gdańskiego 

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi

Od innych rodziców można się wiele nauczyć o tym jak postępować w takich przypadkach, jednak każde dziecko jest inne. Najlepiej udać się do sprawdzonych specjalistów.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Gość Paul Mildred
I will continue thanking Dr Oba for helping me to restore and reunite my broken home with his special powers. Before i came across Dr Oba, I met a lot of fake spell casters on the internet who deceived and conned me of my money. But when i met Dr Oba, he solved all my problems by bringing my husband who left me since 2 years, back to me. Dr Oba is a real spell caster who can help you solve all your problems. He has helped me in various ways and i urge you now to contact him on his email: Obaspells@gmail.com    and you can also reach him on whatsapp: +13105651007. you can also contact him on his blog: Obaspells1.blogspot.com  Words can not explain how happy i am right now and how much good Dr Oba has done. Contact him and he will help you to solve all your problems

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Gość Paul Mildred
I will continue thanking Dr Oba for helping me to restore and reunite my broken home with his special powers. Before i came across Dr Oba, I met a lot of fake spell casters on the internet who deceived and conned me of my money. But when i met Dr Oba, he solved all my problems by bringing my husband who left me since 2 years, back to me. Dr Oba is a real spell caster who can help you solve all your problems. He has helped me in various ways and i urge you now to contact him on his email: Obaspells@gmail.com    and you can also reach him on whatsapp: +13105651007. you can also contact him on his blog: Obaspells1.blogspot.com  Words can not explain how happy i am right now and how much good Dr Oba has done. Contact him and he will help you to solve all your problems

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Gość Zuzu
W dniu 24.03.2022 o 07:40, Gość Rafał napisał:

Witajcie, mój syn ma 12 lat. Zdiagnozowano u niego zespół Aspergera. Przy tym jeszcze jest buntowniczy i agresywny w stosunku do nas. Od jakiegoś czasu dostaje tabletki wyciszające aby w szkole było ok. I tak jest, jest w miarę wyciszony. Ale wieczory oraz poranki to gehenna. Wyzywa wszystkich, szczególnie nas, krzyczy, nie da sobie nic wytłumaczyć. I tak jest codziennie. Chodzimy już na terapię, odwiedzamy specjalistów ale to średnio działa. Na terapii jest grzeczny, a w domu znowu to samo. Szukam rodziców z podobnym problemem na wymianę doświadczeń. Może pomożecie co robić bo to już zmierza do rozwodu gdyż jego zachowanie przekłada się na moje relacje z żoną.

Wiem, że późno piszę ale wg mnie leki są źle dobrane. Jeśli późno zdiagnozowany może być konieczne najpierw wdrożenie odpowiedniego leczenia farmakologicznego i jednocześnie praca z terapeutą. Być może w przyszłości będzie możliwe zrezygnowanie z farmakoterapii. 

U córki dopiero za 3 razem trafiono z odpowiednim lekiem ale też nasycenie organizmu trwało też kilka miesięcy. Obecnie bierze Tisercin. Przy pierwszych lekach na zewnątrz w miarę poprawnie też się zachowywała- jeśli nikt jej nie nastąpił na odcisk- ale w domu myłam naczynia i nagle dostałam pięścią w nos-złamany- i wypominanie że coś tam kilka lat temu nie obroniłam...

Po kilku miesiącach po zmianie leku bywa, że się denerwuje ale nie trwa to kilka godzin szybciej to zapanowuje nad sobą i mam wrażenie że docierają do niej szybciej logiczne argumenty. I też należy wziąć pod uwagę, że długo zajmie zanim terapeuta dotrze do dziecka- rok więcej - i zanim terapia zacznie odnosić minimalne skutki.

Należy też pamiętać że nikt państwu dziecka nie naprawi. Dziecko nie zacznie inaczej myśleć. Trzeba tylko je jak najlepiej przygotować je do życia w społeczeństwie mając na uwadze jego problemy. A państwo muszą przyjąć do wiadomości, że pewne rzeczy nie mają znaczenia dziwny ubiór, komentowanie, mówienie bezpośrednio tego o czym się myśli czy zachowanie- o ile nie wyrządzają krzywdy fizycznej. To jest problem innych ludzi a nie państwa czy syna. Bycie dziwnym też jest ok.

Jeśli dziecko ma problemy z nauką proszę mówić, że nie ważne są oceny byleby do przodu. Egzamin 8- klasisty- musisz tylko podejść nie ma znaczenia ile procent zdobędziesz. Proszę mi wierzyć, że nie spowoduje to pogorszenia wyników tylko raczej ewentualne porażki które i tak by się zdarzyły nie będą tak stresujące. U mojej stres wyzwalał agresję. Jeśli dziecko chce się uczyć może to i tak będzie.

Moja rada- jeśli mamie lub tacie trudniej zapanować nad nerwami z powodu zachowania to niech drugi rodzic spędza więcej czasu z dzieckiem wyjdzie gdzieś do kina czy jedzenie w restauracji- a drugi daje tyle ile może z siebie w pozostałym czasie. Nie ma konieczności za każdym razem spędzania czasu w 3. 

Takie dzieci często denerwują się jak jest dużo ludzi ale potrzebują socjalizacji na zasadzie chcę ale się boję.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się

×
×
  • Dodaj nową pozycję...