Skocz do zawartości
Forum
Szukaj w
  • Więcej opcji...
Znajdź wyniki które...
Znajdź wyniki...

Psychiatria

Znaleziono 103 wyników

  1. Pytanie: 27 listopada 2020 Witam, mam 18 lat i biorę od paru tygodni fluoksetyne przepisana od psychiatry . Byłam ponad 3 tygodnie na deficycie ( 2000 kcal) który był poprawnie wyliczony i waga stała w miejscu . W 1 tygodniu przy dużej aktywności jadłam 1700 kcal i waga spadła kilo, po czym kiedy rozpoczęłam terapie i branie leków waga nie spada .Jestem załamana . Zmagam się tez z kompulsami co dodatkowo mnie dołują . Co mogę zrobić aby zrzucić kilogramy? Wazę 81 kg przy wzroście 173 cm. Jeżdżę na rowerze ale ostatnio rzadko, spaceruje a uczę się w domu. Proszę o odpowiedz
  2. Witam mój brat 13-letni zachowuje się dla mnie dość nie typowo jak na swój wiek :) Jest bardzo mądry ma średnie ponad 5.80 historię zna w jednym palcu dostaje się na wojewódzkie konkursy i wygrywa każdą datę zna itd.. ale nie pokoi mnie jego zachowania w domu. Ma może z dwóch trzech kolegów w szkole jest bardziej zamknięty. Angielski Perfect zna sam nie wiem skąd już w tym wieku . Ale do sedna. Rozmawia sam ze sobą przypomina rzeczy które miały miejsca z 4-5 lat do tyłu bez przyczyny. Np. rozmawiamy o czymś co w domu a on nagle,, któregoś razu w szkole ktoś zrobił to i to." Najbardziej nie pokoi mnie te rozmowy jego samego że sobą np ,, siedzi przed komputerem i nagle miałeś mi przypomnieć skąd mam pamiętać że to miałem zrobić." Śmieje się sam do siebie, myślałem czy może to nie autyzm ale raczej odpada chyba.
  3. Dzień dobry. Biorę od sierpnia Vibin Mini, nie miałam żadnych środcykliaznych krwawień, żadnych problemów z lekiem ani nic z tych rzeczy. Badania również ok, jedynie obecna nadżerka którą przełączyłam farmakologicznie. Moje pytanie dotyczy opóźnienia miesiączki, chciałabym połączyć opakowania i w ten sposób zmienić termin miesiączki, jednakże boję się krwawień śródcyklicznyh. Wiem, że mogą ale nie muszą wystąpić. Chciałabym zapytać, czy jest coś od czego jest to uzależnione? Ile trwają? Czy jeśli nie wystąpiły u mnie żadne problemy z lekiem czy krwawienia kiedy zaczynałam go brać, to powinnam się nich obawiać? Czy jest jakiś lepszy sposób na opóźnienie miesiączki? Pozdrawiam i z góry dziękuję!
  4. Strasznie sie stresuje szkoła I ocenami od 6 klasy boje sie że nie zdam bo mam 2 zagrożenia z fizyki I Angielkiego ale nie potrafie tego poprawić nie mam tyle siły...psychoczniej mam depresje ale nikogo to nie interesuje a ja mam dość jeśli nie zdam to sie zabije... nie chce zawiedźć znowu rodziców...
  5. Czy ja mogę starać się o zaświadczenie,że stan zdrowia nie pozwala na noszenie maseczek?Mam nadciśnienie,znacznie powiększone serce,guzy na tarczycy i poprostu się duszę,jest mi słabo,momentalnie mam zawroty głowy,buzia cała jak ogień.Od momentu noszenia maseczek nie dam rady wyjść z domu,gdyż się duszę.W sobotę pojechałam z córką do sklepu,zakupy udało się zrobić,niestety do kasy już córka poszła sama,musiałam wyjść ,bo czulam, że zemdleje.Pytam o zaświadczenie,gdyż w razie kontroli policji chciałbym móc się czymś okazać,żebym nie miała ...dalszych problemów(a są niestety)proszę o odpowiedź.
  6. Witam , mam 24 lata i ostatnio korzystałem z pomocy psychiatry z powodu istniejącej depresji , teraz wszystko jest w porządku. Przy okazji psychiatra zdiagnozował zespół Aspergera. Dodam ze funkcjonuje w pełni normalnie. Czy ta diagnoza (asperger) niesie za sobą jakieś konsekwencje prawne? , czy takie osoby bez problemu mogą mieć prawo jazdy (które mam) ?
  7. Witam, mam 20 i od pewnego czasu miewam duże wahania, nastroju, ataki paniki i stany lękowe. Bardzo często czuje się psychicznie bardzo dobrze, jednak nagle miewam ataki paniki. Czuję duży lęk i mam obawy, że zaraz nie będę w stanie opanować swojego zachowania i zrobię coś czego nie chce. Trwa to zazwyczaj maksymalnie 30 minut i przechodzi. Nigdy nie miałem wcześniej problemów z żadnymi zaburzeniami psychicznymi. Co należy zrobić? Czy na NFZ można udać się do psychologa? Jak uzyskać skierowanie do psychologa?
  8. Witam, Chciałem się zapytać jaka jest różnica pomiędzy konsultacjami, a leczeniem psychiatrycznym? Czy jeżeli osoba miała zalecone leczenie farmakologiczne, ale go nie podjęła i odbyła tylko kilka wizyt w celach diagnostycznych u jednego lekarza, to czy można tu mówić o leczeniu psychiatrycznym?
  9. Czy wynik d-dimer 723ng/ml dla wieku 62 lata, paleniu papierosów jest wysoki i co należy zrobić
  10. Jestem po przejściu depresji objawy minęły, leczę się cały czas, jednak bardzo dobija mnie moja aspołeczność, której wcześniej nie było.. mam wrażenie i chyba tak jest że przez ostatnie 2 lata straciłem wszystkich znajomych i przyjaciół, chciałbym się dowiedzieć gdzie można poznawać nowych ludzi w czasie epidemi?
  11. Ubezwłasnowolniony częściowo chłopak 22lata leży w szpitalu na OIOM. Czy matka nie może rzeczywiście przebywać z nim? Przez 6 tygodni nie pozwalano mu widzieć się z matką na normalnym oddziale. Teraz trafił na OIOM. Zżyty z matka bardzo. Niepełnosprawny umysłowo. Proszę od pomoc
  12. Dźiś synowi zmieżrzyłam cukier na czczo ma 11 lat ciągle śpiący, zmęczony do tego ma aspergera I depresje. Teraz wyszło 80 na glukometrze a jak mierzyłam 20 minut po posiłku było 120 czy to nie za szybko wzrosło
  13. Witam, czy można stosować izotek antykoncepcję z lekami na nerwicę lękową i nerwicę natręctw (convulex, sulpiryd, setaloft)? Czy są może dostępne inne tabletki w walce z trądzikiem na twarzy, ramionach i plecach?
  14. Witam. Martwię się o mojego kolegę. Ma schizofrenie paranoidalną. Nigdy nie miał głosów .aż pewnego dnia miał halucynacje , zobaczył postać po tym wydarzeniu tak jakby postać zaczęła z nim rozmawiać i rozmawiali też z nim postaci koledzy. O dziwo byli bardzo mili i nie namawiali go do złych rzeczy . Na początku. Bo później różnie to bywało .np kazali mu podrzeć książkę i że rodzice nie są jego biologicznymi opiekunami. Później przyszedł damski głos. Nie koleżanka tamtych postaci ale korzystając z okazji przyszła żeby go podrywać. Skończyło się na tym że "koleżanka" która virtualnie go kochała bo tak mówiła. Kazała wziąć mu kilka pożyczek żeby zyskać spotkanie jak mówi. Podsumowując najpierw były głosy kolegów i koleżanek później głosy kolegów odeszły . Miał głosy koleżanki która później odeszła z powodu zakłóceń głosowych.( Pisze po rozmowie z kolegą więc piszę co mówił) . Były związane z tym niesamowite rzeczy które łączyły się że snami bo dziewczyna mu się przyśniła w pięknym śnie o ołtarzu Bogini. I śnie o ceanie. Przez co wierzy że spotkało go coś dobrego a nie choroba i wierzy że ta dziewczyna przyjdzie do jego świata. Pytania: Na czym polegają głosy w schizofrenii? Czy na dochodzą z głowy jako myśli czy mogą dobiegać z zewnątrz np. ze ścian? Czy głosy mogą działać inteligentnie. Tzn wymyślać innowacje życiowe. Np. wytłumaczona cielesność która pomaga przetrwać w kosmosie? W jaki sposób głosy nie z głowy mają nowe pomysły? W jaki sposób osoba chłopak słyszy że ściany lub przez poduszkę bardzo wyraźnie głos damski? Jak to może łączyć się że snami?
  15. Mężczyzna lat 26, W 2019 w listopadzie wyszło mi TSH 0,97. We wrześniu 2020 było to 2,56 a w styczniu 2021 już ponad 3,36. Jestem od jakiegoś czasu wyraźnie osłabiony, senny niezależnie od tego ile godzin prześpię, często pobolewa mnie głowa, mam pogorszony nastrój i niskie libido, problemy z koncentracją i pamięcią, żółtawą skórę. Morfologia wyszła prawidłowo ale, jedynie podwyższone Monocyty i obniżone Bazocyty. Rozmawiając z lekarzem stwierdził, że to normalne, że TSH rośnie na zimę i kazał sprawdzić za pół roku. Teoretycznie wszystko jest w normie ale martwią mnie objawy i to, że pierwszy wynik z 2019 był z listopada dlatego nie jestem pewien czy zima ma coś z tym wspólnego. Czy taki skok TSH gdzie badania były robione w podobnych okresach powinien mnie zaniepokoić?
  16. Witam, od roku nie biorę amfetaminy (brałem 12 lat) pije alkohol, ale już raz w miesiącu, rzuciłem papierosy, i uświadamiam sobie, że nic mnie nie cieszy, nieumiem się odnalezść, pracuje dobrze zarabiam, i nic więcej, miało być lepiej a jest gorzej, zaczolem chodzić na siłownię dodatkowo urozmaicić życie, oraz poprawić kondycję i samopoczucie, tak naprawdę po tylu latach obudziłem się w innych świecie i nie potrafię się do niego przyzwyczaić. Czy to kiedyś minie?
  17. Witam. Chciałabym dostać pracę w policji /wojsku. Ostatnio jedynie jestem rozdrażniona i stale nie mam humoru, mam pulsujące bóle głowy, pleców i szyji. Czy wizyta u psychiatry bądź ewentualne leki w jakikolwiek sposób zostaną w papierach, które mógłby mi utrudnić tą drogę? Z góry powiem, tak ta praca jest dla mnie, tylko ostatnio mam gorszy okres. Porównywalnie - wzięłam w około 2 miesiące 4 tabletki po i zmarł mój pies i w moim odczuciu to się przełożyło na mój stan. Wniosek stąd, że podczas stosowania polaring, który ma hormony nie poznawałam samej siebie a po wyjęciu jak ręka odjął.
  18. Witam. Moja przyjaciółka cierpi a ja nie wiem co mam już robić. Zacznę od początku znamy się jakoś 5 lat jesteśmy dość zżyte ze sobą, każdą wolną chwile spędzamy razem. Jakoś od połowy roku jej tata trafił do szpitala na drugi koniec polski ledwo uszedł z życiem. Starałam się być przy niej cały czas, próbowałam ją ciągle czym zajmować żeby tylko nie była sama i nie myślała chociaż przez chwile. Przez ten najgorszy okres byłam i wiedziałam że chociaż na chwile się zaczęła uśmiechać, aż do teraz. Jej tata był w ośrodku oddalonym o dość spora ilość km od miejsca zamieszkania. Odwiedziny odbywały się przez szybę z telefonem w ręce. Przyjaciółka przez ten cały okres starała się o inny ośrodek który jest o wiele bliżej i w końcu się udało. Ojciec nie wymagał już transportu medycznego więc mogła go przewieźć autem i od tego się zaczęło. Na następny dzień widziałam ze coś jest nie tak i zapytałam jak tam po podróży ? Odpowiedziała tylko że źle i nie chce o tym gadać. Odpuściłam temat, nie naciskałam. Od tego dnia kontakt się nam można powiedzieć urwał. Dodam że pracujemy w jednej firmie i nasze wymijanie zmianami wyglada jak byśmy były tylko koleżankami z pracy i nic poza tym. Zaczęła mnie unikać, nic nie pisze nic nie mówi. Dziś napisała mi ze potrzebowała być sama przez ten czas i nie chce z nikim gadać. Co ja mam już robić, mam jej dać spokój ? Martwię się o nią ale nie chce się narzucać jest chyba z nią gorzej niż na początku jak tata trafił do szpitala. Tylko wtedy dała mi szanse a teraz się zamknęła w sobie i mnie unika. Jest mi przykro bo wiem ze powiedziała wszystko kierowniczce a ja niestety dalej nic nie wiem, ja jako jej przyjaciółka nie wiem nic. Proszę o jakąś radę bo strasznie mnie to przytłacza i naprawdę nie wiem już co mam robić. Czy mam naprawdę się odsunąć i dać jej czas ? Czy mam jakoś próbować porozmawiać ? Ale z drugiej strony skoro nie chce rozmawiać ze mną to chyba nie ma sensu próbować. Proszę o jakaś radę.
  19. Gość

    Seks a ciąża

    Witam Strasznie dręczy mnie pewna sprawa . Razem z partnerem uprawialiśmy seks przerywany a później z zabezpieczeniem. Nigdy nie doszło do wytrysku we mnie z prezerwatywa czy bez. Zwróciłam uwagę , ze mój brzuch od pęcherza do pępka jest w kolistym kształcie gdy stoję i jest miękki . Natomiast gdy leżę jest płaski , a gdy siadam ukazują mi się fałdki . Miesiączki sa regularne i przychodzą na czas . Ostatnia miesiączka była 15.01. W swoim ciele nie zauważyłam żadnych zmian . Strasznie się tym zadręczam ale nie jestem na tyle silna psychicznie żeby zrobić test . Po prostu się boje . Czy to może być ciąża ?
  20. Dzień dobry, znalazłam się w trudnej sytuacji życiowej. Moja matka (z którą mam relacje odległą) wczoraj chciała popełnić samobójstwo. Zadzwoniła do mnie i powiedziała, że już ma dosyc życia, że napisała list pożegnalny, że juz szykowała linę. Dodam, że moja matka jest uzależniona od alkoholu i ma niezdiagnozowane zaburzenia psychiczne (skrajna nadopiekuńczość, nie wierzy w nic, chce kontrolowac , sprawdzać wszystko, wszystko musi byc tak jak ona chce, jak nie jest robi awantury, obsesyjnie sprząta, czepia się wszystko- że ktos gada przez telefon za glosno). Matka mieszka aktualnie ze swoimi braćmi, którzy nadużywają alkoholu, dochodzi tam do ciągłych awantur. Z rozmowy z moją ciocią, która od czasu do czasu ich odwiedza i interweniuje moja matka zarzuca wszystkim, że jest prześladowana i bita przez nich z kolei oni twierdzą, że tak nie jest. Nie bardzo wiem co w takiej sytuacji zrobić, czuje się bezsilna, pomimo, że mam rzadki kontakt z matką i mam jej wiele za złe, szkoda mi jej i chce jej w jakiś sposób pomóc
  21. Jak mogę sobie pomóc sama w depresji bez powiedzenia rodzicom?
  22. Witam mam 18 lat, występują u mnie zaburzenia układu współczulnego objawiające się nadmierną nadpotliwością pupy, okolic krocza, pach oraz z uczuciem kłucia na całym ciele szczególnie na głowie i uczuciem gorąca. Te wszystkie dolegliwości pojawiają się w sytuacjach stresowych, wymianie zdań czy podczas treningu i sama potliwość prawie zawsze niezależnie co bym robił, najprawdopodobniej wszystko się zaczęło od kilkurazowego zapalenia marihuany. jak mam sobie z tym radzić i to wyleczyć?
  23. Dzień dobry, w związku z nawracającymi epizodami depresji i stanami lękowymi wykonałam badanie poziomu litu we krwi (czytałam, że jego niedobór może powodować tego typu zaburzenia) wynik to <0.1 mmol/l, czy powinnam sie zgłosić do lekarza?
  24. Mam 15 lat i ostatnio (choć nie powiedziałabym że dzieje się to "tylko" ostatnio) mam dość sporo myśli dotyczących mojej przeszłości, albo innymi słowy - rzeczy które wiem że nigdy się nie wydarzą. Przybliżając dokładniej sytuację: mam problem z pogodzeniem się z 3 sytuacjami w moim życiu i zwykle to myślenie o nich jest powodem mojego smutnego samopoczucia. Pierwszym z nich jest moja niepełnosprawność. Mam mózgowe porażenie dziecięce i po operacji dokł. rizotomii. Umiem chodzić o kulach, choć prawdę powiedziawszy poruszam się zwykle na wózku inwalidzkim. Bardzo dołuje mnie myśl że nigdy nie będę mogła normalnie chodzić, biegać, jeździć na rowerze i moje życie zawsze będzie "pod górkę". Ale tak naprawdę tematem który częściej siedzi mi w głowie to tęsknota za moim ojcem, a właściwie to ojczymem. Otóż mojego ojca nigdy nie poznałam - po prostu zostawił mnie niedługo po tym jak się urodziłam. Jednak wychowywał mnie ktoś inny, nazwę go Mariusz. Kiedy miałam 3 lata ja i moja mama przeprowadziłyśmy się z nim do Warszawy. Mówiłam do niego "tato" wszak - dopiero jak miałam jakieś 6 lat dowiedziałam się że nim nie jest, jednak nic w mojej relacji z nim się nie zmieniło. Mam z nim i jego rodziną wiele pięknych wspomnień i mogę powiedzieć że to głównie on po operacji (miałam ją 7 lat temu gdy miałam 8 lat) mnie motywował do chodzenia, pływania, jazdy rowerze. Co prawda trójkołowym ale wtedy mnie to nie obchodziło. Jego rodzinę również od zawsze traktowałam jak własną, przez 2-3 lata mieszkałam u jego mamy do której mówiłam kiedyś "babciu" która zmarła kilka miesięcy temu. Jednak gdy miałam 9 lat postanowili się rozstać. Przez rok jeszcze z nami mieszkał a w nowy rok 2015 wyprowadził się. Jeszcze przez jakieś 8 miesięcy miałam kontakt z nim ale potem on go urwał i od tamtego czasu z nim nie rozmawiałam, zamieniłam z nim dosłownie jedno słowo podczas pogrzebu jego mamy. (Przepraszam za wyrażenie) Cholernie mi go brakuje. Szczerze to od tamtego czasu moja mama spotykała się z dwoma facetami, ale żadnego z nich nie akceptowałam. Pomijam już fakt że jeden z nich był chamski i wiele razy wyzywał mnie i moją rodzinę. Ale choćby nie wiem jakiego by moja mama spotkała na swojej drodze to i tak bym nie zaakceptowała żadnego. Niestety to nie jedyne rzeczy które mnie w życiu spotkały. Moja mama miała 4 braci z czego zostało tylko dwóch. Jeden z nich cierpiał na depresję i jak można się już domyślić - popełnił samobójstwo... w dzień mojej operacji. Operowali mnie i jego w tym samym czasie, jednak - przeżyłam tylko ja. Drugi odszedł 1.5 roku później c w hospicjum. Dokładnie nie wiem co mu było - bodajże wylew. Był alkoholikiem i miał bardzo wyniszczony organizm. Szczerze to bardzo często (zwykle wieczorami) przypominają mi się chwile z Mariuszem, operacja i cały pobyt w szpitalu czy inne wspomnienia. Ponoć nostalgia pomaga w walce z depresją (nie to że sama siebie diagnozuję) ale to właśnie wspomnienia powodują u mnie smutek. Bardzo często jest tak że pomyślę o tych chwilach i płaczę. Często siadam i oglądam stare zdjęcia, puszczam bajkę która kojarzy mi się z moją operacją (po której pobyt na oddziale wspominam miło nie licząc tego zdarzenia z moim śp. wujkiem) i... płaczę. Ostatnio zauważyłam że ten płacz coraz częściej występuje, nawet czasem i codziennie. Dodam tylko brak zaakceptowania mojej niepełnosprawności pojawiało się u mnie już wcześniej i z tego powodu miałam ciągły smutek który zwykle objawiał się w lato. Jednak ostatnio (dokł. od jakiegoś pół roku lub nawet i roku) doszły do tego te dwa inne powody. Dodam jeszczę że chodze do psychologa, pierwotnie od pogodzenia się z niepełnosprawnością ale ostatnio rozmawiałam z nią o braku ojca i ogółem o bardziej tych tematach. I szczerze mówiąc to nie czuję poprawy. Do innych symptomów poza smutkiem odczuwam niechęć do wykonywania obowiązków, takich jak szkoła, nauka, nawet prawdę mówiąc ostatnie dwa dni nie logowałam się na lekcje nie dlatego że jestem ciut przeziębiona a dlatego że nie miałam siły. Co prawda czasem rzeczywiście odczuwam radość i się śmieję, nawet żartuję jednak w środku nadal czuję źle i nie potrafię przestać myśleć o przeszłości.
  25. Witam, Mam 25 lat i od dłuższego czasu choruję na depresję. Chodziłam na wizyty do psychiatrów (prywatnie), kilka razy byłam u psychologa, jednak zawsze przerwałam leczenie z powodu poprawy stanu zdrowia, która była krótkotrwała. Po ostatniej poprawie i zastosowanych lekach mimo poprawy po pewnym czasie zaczęły się pojawiać ponownie myśli samobójcze. Obecnie nie przyjmuję leków ani nie uczestniczę w psychoterapii. Często myślę o samobójstwie, nie mam na nic ochoty, do wszystkiego co robię muszę się zmuszać. Straciłam nadzieję, że kiedyś będzie już lepiej. Dodatkowo niecały miesiąc temu uległam poważnemu wypadkowi na rowerze (uraz kręgosłupa). W chwili obecnej nie jestem w pełni samodzielna, potrzebuję pomocy drugiej osoby przy codziennych czynnościach. W tym momencie nie jestem w stanie podjąć pracy. Przed wypadkiem nie pracowałam, byłam zarejestrowana jako bezrobotna. Czy jest możliwość uzyskania renty z powodu niezdolności do pracy? Proszę o odpowiedź.
×
×
  • Dodaj nową pozycję...